Explosief meer geregistreerd partnerschappen en minder huwelijken.

Er wordt de laatste jaren veel minder getrouwd, en dat is opvallend te noemen. In tegenstelling tot deze daling van het aantal huwelijken, neemt het aantal geregistreerd partnerschappen explosief toe. De wettelijke verschillen tussen huwelijk en geregistreerd partnerschap zijn erg klein. Of iedereen zich daarvan bewust is, is maar de vraag. Wel plakt er meer romantiek aan een huwelijk dan aan een geregistreerd partnerschap.

De reden dat het aantal huwelijken daalt, is volgens experts, de vele lockdowns. Minder huwelijken vinden er plaats omdat er geen feesten en partijen konden plaatsvinden en dat hoort toch wel bij een huwelijk. Een geregistreerd partnerschap biedt alvast dezelfde rechten en plichten en stellen kunnen na een geregistreerd partnerschap alsnog tot een huwelijk overgaan. Dus komt later alsnog dat feest met familie en vrienden, zodra het kan.

De liefde viert dus absoluut nog hoogtij ook al wordt er minder getrouwd. En een geregistreerd partnerschap is zo geregeld en biedt veelal dezelfde rechten en plichten. Alleen hoort bij een geregistreerd partnerschap gevoelsmatig geen dag of feest maar je hebt wel alles goed geregeld voor het geval dat er iets gebeurt.

Alles wat er nu speelt in de wereld, eerst de coronapandemie en nu de oorlog in Oekraïne, dit dwingt ons tot het maken van keuzes. Alles is flink duurder geworden, zoals we allemaal ervaren momenteel. Kunnen we ons het huwelijk nog wel veroorloven op dit moment of moeten er andere keuzes gemaakt worden zodat we kunnen rondkomen? Ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren. De coronamaatregelen zijn gestopt, we mogen weer. Maar gaan we dat ook doen nu we weten dat er zich een oorlog niet ver bij ons vandaan afspeelt. Zouden de feesten en partijen nu massaal geboekt worden? Ik hoop het.

Parentificatie, deel 3

Dit is deel 3 en tevens het laatste deel van de reeks over Parentificatie. In dit laatste deel, deelt onze ervaringsdeskundige tips voor ouders en kinderen.

Wat is Parentificatie ook alweer?

Bij parentificatie heeft het kind op een te vroege leeftijd de rol van adviseur, trooster of bemiddelaar gekregen of op zich genomen. Het kind voelt zich verantwoordelijk voor het welzijn van zijn of haar ouders en gaat hierdoor op te jonge leeftijd voor de ouders zorgen. Dit gebeurt vaak na een scheiding en meestal bij een ouder die een slachtofferrol aanneemt. De rollen van de ouder en kind zijn omgedraaid, de ouder gaat in de kinderrol en het kind gaat in de ouderrol.

Alle kinderen willen graag voor hun ouders zorgen dit kan zijn door het helpen met tafel dekken, opruimen of ze troosten een verdrietige ouder. Dit is heel normaal maar soms veranderd deze zorg in een langdurige ondersteuning en dat is voor het kind een veel te zware belasting.

Wij hebben gesproken met een ervaringsdeskundige en hebben een aantal van de vragen hieronder uitgewerkt. Omdat dit onderwerp gevoelig ligt houden wij de identiteit van onze ervaringsdeskundige anoniem.

  • Tips aan de ouders

Probeer er zoveel mogelijk voor je kind(eren) te blijven zijn, vergeet niet dat zij het ook heel erg moeilijk vinden ook al lijkt het soms alsof de kinderen het super goed doen en nergens last van hebben. Maak geen ruzie met de kinderen erbij, praat ook niet slecht over de andere ouder tegen de kinderen, dit is heel erg moeilijk om aan te horen omdat zij nog wel van de andere ouder houden en ook daar graag zijn. Zorg dat je bij iemand terecht kunt om over je gevoelens te praten, een familielid, vriend(in) of wellicht een professional. Als de kind(eren) bij de andere ouder zijn geweest wees dan niet teleurgesteld of boos als zij het leuk hebben gehad. Dit voelt voor een kind heel onprettig en kunnen zich hierdoor schuldig gaan voelen waardoor ze niet meer blij durven te zijn voor de andere ouder. Praat niet over “je vader” of “je moeder” maar als papa en mama, dit voelt veel prettiger aan voor een kind. Als je het vermoeden hebt dat er niet zo goed gaat met je kind(eren) kijk eens of je externe hulp kan inschakelen, zelf heb ik als kind heel veel gehad aan de gesprekken met een orthopedagoog.

  • Tips aan de kinderen

Blijf vooral kind, het is goed om papa of mama soms te helpen of te troosten maar onthoud dat dit niet jouw taak is. Papa en mama zijn volwassen en kunnen hun problemen heel goed zelf oplossen, ook als ze het moeilijk hebben. Onthoud dat papa en mama van jou houden en dit altijd zullen blijven doen. Dat papa en mama boos zijn en ruzie maken is niet jouw schuld en het is ook echt niet de bedoeling dat jij dit moet gaan oplossen, dit moeten zij zelf doen. Hoe vervelend het ook is, hou geen hoop dat je ouders terug bij elkaar komen, dit gebeurt eigenlijk nooit en levert alleen maar teleurstelling en verdriet op. Als er dingen tegen jou gezegd worden over papa of mama die je niet wilt horen, spreek dit uit. Zeg dat je het niet leuk vindt en dat ze jou daar niet mee moeten lastig vallen.  Meng je niet in de ruzie van je ouders, als je zij vragen om iets door te geven aan de ander geef aan dat dat niet jouw taak is.

Parentificatie deel 2

Dit deel 2 van een reeks van 3 van het interview van onze ervaringsdeskundige over Parentificatie. In deel 2 geeft onze ervaringsdeskundige antwoord op de vraag: wat had er anders gemoeten en waar merk je dit vandaag de dag nog aan?

Wat is Parentificatie ook alweer?

Bij parentificatie heeft het kind op een te vroege leeftijd de rol van adviseur, trooster of bemiddelaar gekregen of op zich genomen. Het kind voelt zich verantwoordelijk voor het welzijn van zijn of haar ouders en gaat hierdoor op te jonge leeftijd voor de ouders zorgen. Dit gebeurt vaak na een scheiding en meestal bij een ouder die een slachtofferrol aanneemt. De rollen van de ouder en kind zijn omgedraaid, de ouder gaat in de kinderrol en het kind gaat in de ouderrol.

Alle kinderen willen graag voor hun ouders zorgen dit kan zijn door het helpen met tafel dekken, opruimen of ze troosten een verdrietige ouder. Dit is heel normaal maar soms veranderd deze zorg in een langdurige ondersteuning en dat is voor het kind een veel te zware belasting.

Hoe ziet parentificatie er in de praktijk uit? Wij hebben gesproken met een ervaringsdeskundige en hebben een aantal van de vragen hieronder uitgewerkt. We zullen haar ervaring in 3 bloggen met jullie delen.

Omdat dit onderwerp gevoelig ligt houden wij de identiteit van onze ervaringsdeskundige anoniem.

  • Welke hulp had jij nodig/hoe had het anders gemoeten volgens jou?

Mijn moeder had op een bepaald moment door dat het niet goed ging met mij. Wij zijn toen naar een huisarts gegaan en die heeft ons in contact gebracht met een orthopedagoog. Ik heb hier heb ik heel veel gezeten er werd gepraat over de thuis situatie, hoe ik mij voelde en waar ik mee zat en naar de oplossingen. Ik kreeg tips hoe ik kon reageren op iets wat mijn ouders deden wat ik niet leuk vond. Hier werd mij duidelijk gemaakt dat het niet aan mij lag dat mijn ouders uit elkaar gingen en ook dat het niet mijn taak is om het tussen hen op te lossen. Bij haar durfde ik alles te vertellen en voelde ik me veilig en gehoord, het heeft zeker een stuk geholpen maar wat ik altijd heb gemist is de hulp van mijn ouders. Het is fijn dat iemand anders je kan helpen maar het liefst krijg je gewoon hulp van je ouders. Tijdens de scheiding heb ik altijd het gevoel gehad er alleen voor te staan, ik durfde niet te zeggen wat ik echt dacht. Ik heb vanaf dat moment, jarenlang bij alles wat ik wilde zeggen nagedacht en het zo verdraaid dat ik de echte waarheid achterwege kon laten. Dus als ik me niet goed voelde zei ik dat ik niet wist wat er was, dat ik gewoon verdrietig was of er was iemand niet aardig geweest tegen mij, ik liet het belangrijkste deel van het verhaal weg zodat het niet gelinkt kon worden aan dat wat er echt gaande was. Ik kon als de beste een masker opzetten en iedereen een oneerlijk beeld geven van hoe ik mij daadwerkelijk voelde. Ik wilde alleen antwoorden geven waarvan ik wist dat ze dat leuke of goede antwoorden vonden. Dus niet zeggen dat ik het leuk heb gehad bij papa tegen mijn moeder. Het niet eerlijk durven zijn tegen je ouders voelt niet goed en vreet energie. Mijn ouders hadden meer moeten omkijken naar mijn broer en mij, naar wat wij nodig hadden en dat zijn geen ouders die elkaar de tent uit vechten. Ik heb in de jaren na de scheiding nog veel hulp nodig gehad om hiermee om te leren gaan. Ik heb met verschillende mensen gesproken en wat daar standaard werd gezegd was dat ik mezelf een soort van heb moeten opvoeden en heel snel volwassen moest worden. Dit gevoel heb ik altijd wel gehad maar ik heb moeite om dat hardop te uit te spreken. In deze moeilijke periode had ik graag de hulp gehad van mijn ouders en deze heb ik helaas gemist.

  • Waaraan merk jij nu nog dat dit in jouw jeugd gebeurd is?

Ik heb door de scheiding van mijn ouders veel ruzies meegemaakt en ook gehad vooral toen ik ouder werd, deze ruzies waren best heftig en vrijwel dagelijks. Ik wilde op een bepaald moment niet meer bij mijn moeder wonen mede omdat ik het niet eens was met wie haar vriend was en hier ook veel spanningen door ontstonden. Op de dag dat ik naar mijn vader vertrok kwam de vriend van mijn moeder bij haar wonen. Dit is iets waar ik tot op de dag van vandaag moeite mee heb. Dit vind ik nog altijd een oneerlijke handeling, zo het probleem is het huis uit dus kom maar hier wonen. Ik heb het niet lang volgehouden om bij mijn vader te wonen omdat ik mijn moeder en broer toch ging missen dus ben ik weer teruggegaan, maar haar vriend woonde hier nu ook. De ruzies en onenigheden zijn eigenlijk nooit opgehouden tot ik op mezelf ging wonen. Pas vanaf dit moment kon ik weer normaal omgaan met mijn moeder. Deze hele situatie heeft ervoor gezorgd dat de band tussen mijn moeder en mij lang niet zo goed is als wat het had kunnen zijn en dit vind ik lastig. Daarnaast merk ik dat ik door deze ervaring een laag zelfbeeld heb, ik kan slecht over dingen praten waar ik mee zit omdat ik het gevoel heb dat ik niet belangrijk genoeg ben om iemand anders hier mee van last te zijn, ik ben snel onzeker en bang dat ik dingen niet kan of niet goed genoeg ben, ik ben bang om te falen. Ik heb in mijn tienerjaren veel last gehad van depressieve gevoelens waar mijn ouders niets van afwisten omdat ik er niet met hun over durfde te praten want de oorzaak was hun scheiding. Dit heb ik stil gehouden en heeft er mede toe geleid dat ik rond mijn 15e in het weekend heel veel dronk en tot laat in de nacht van huis bleef. Mijn ouders hadden hier geen zicht op en zijn hier ook nooit achter gekomen, ze wisten dat ik wel dronk met vrienden maar niet hoe erg de situatie werkelijk was. Ik heb alles stil gehouden tot ik een paar jaar terug in een serieuze depressie terecht kwam nadat mijn vader plotseling was overleden. Ik ben toen bij een psycholoog beland omdat ik het niet meer aan kon in mijn eentje. Dit heb ik niet direct aan mijn moeder verteld maar pas na een paar sessies. Het werd tijd voor verandering dus heb ik mijn moeder toen een brief geschreven over hoe ik mij de afgelopen jaren heb gevoeld, aan mijn vader heb ik dit nooit kunnen vertellen. Ik merk dat ik het nog steeds lastig vind om met mijn moeder over bepaalde dingen te praten. Het is wel beter geworden dan vroeger maar bij sommige dingen twijfel ik toch of ik het wel durf te vertellen.

Parentificatie heeft veel impact op elk kind en dat stopt niet als een kind volwassen wordt. Laat je daarom goed begeleiden als jullie uit elkaar gaan. Daarmee help je niet alleen jullie kind(eren) maar zeker ook jezelf.

Bron foto: https://www.vind-een-therapeut.nl

Parentificatie toegelicht door een ervaringsdeskundige

Parentificatie, een kind in de rol van een ouder.

Dit is deel 1 van een drieluik over parentificatie. Deel 1 gaat over de rol van de ouders door de ogen van het kind.

Wat is parentificatie?

Bij parentificatie heeft het kind op een te vroege leeftijd de rol van adviseur, trooster of bemiddelaar gekregen of op zich genomen. Het kind voelt zich verantwoordelijk voor het welzijn van zijn of haar ouders en gaat hierdoor op te jonge leeftijd voor de ouders zorgen. Dit gebeurt vaak na een scheiding en meestal bij een ouder die een slachtofferrol aanneemt. De rollen van de ouder en kind zijn omgedraaid, de ouder gaat in de kinderrol en het kind gaat in de ouderrol.

Alle kinderen willen graag voor hun ouders zorgen dit kan zijn door het helpen met tafel dekken, opruimen of ze troosten een verdrietige ouder. Dit is heel normaal maar soms veranderd deze zorg in een langdurige ondersteuning en dat is voor het kind een veel te zware belasting.

Hoe ziet parentificatie er in de praktijk uit? Wij hebben gesproken met een ervaringsdeskundige en hebben een aantal van de vragen hieronder uitgewerkt. We zullen haar ervaring in 3 bloggen met jullie delen. Omdat dit onderwerp gevoelig ligt houden wij de identiteit van onze ervaringsdeskundige anoniem.

  • Hoe zag Parentificatie er bij jou uit, hoe uitte zich dat in jouw gedrag?

Mijn ouders zaten in een vechtscheiding, mijn vader moest het huis verlaten en ik bleef samen met mijn oudere broer bij mijn moeder wonen. Rond dezelfde tijd was mijn oma, de moeder van mijn moeder overleden, wat de situatie niet makkelijker maakte. De ruzies werden niet minder nadat mijn vader het huis had verlaten en dat was voor mij heel erg duidelijk en voelbaar. Allebei mijn ouders waren zo boos en verdrietig, dat vond ik heel lastig om mee om te gaan. Omdat ik bij mijn moeder woonde trok ik eerste instantie meer naar haar toe omdat ik haar pijn dagelijks zag en ik haar heel zielig vond omdat oma ook nog eens was overleden. Mijn oudere broer trok zich helemaal terug en heeft zich gestort op gamen en ik probeerde mijn moeder te helpen. Ik heb mijn moeder heel erg verdrietig gezien en had het gevoel dat zij niemand had, hierdoor probeerde ik er extra voor haar te zijn en zijn er gesprekken gevoerd die eigenlijk niet met mij gevoerd hadden moeten worden. Ondanks alles wilde ik mijn ouders terug bij elkaar brengen. Ik zag mezelf als de bemiddelaar en vond dat het mijn taak was om in ieder geval te proberen om mijn ouders terug bij elkaar te brengen. Ik heb als een soort doorgeefluik informatie van de ene kant naar de andere kant gebracht, maar probeerde dit zo te over te brengen dat het beter over zou komen dan dat het daadwerkelijk werd gezegd, tenminste dat gevoel heb ik er aan overgehouden.

  • Hoe ging jouw moeder en vader daarmee om?

Ik heb voor mijn gevoel best veel gesprekken gehad of in ieder geval verhalen aangehoord die een kind van tien of überhaupt een kind niet had hoeven aanhoren. Beide ouders hebben lelijke dingen over elkaar verspreid tegen mij, dit heeft mij niet naar één kant geduwd maar juist verder weg van allebei, waardoor ik me nog eenzamer voelde dan ik al was. Ik woonde bij mijn moeder dus hier ving ik het meeste op. Als ik er aan terugdenk denk ik dat mijn moeder in de slachtofferrol is gaan zitten, ook omdat haar moeder rond dezelfde tijd is overleden. Dit gaf mij het gevoel dat ze heel zielig was, hierdoor wilde ik haar helpen en heb ik geluisterd naar wat ze te zeggen had over de situatie en vooral over hoe gemeen papa was. Achteraf gezien had ze dit helemaal niet tegen mij mogen vertellen en had ze zelf hulp moeten zoeken bij een volwassenen en niet bij een kind. Ik denk niet dat ze dit bewust heeft gedaan maar haar verhaal ergens kwijt moest en op dat moment was ik misschien de makkelijkste en dichtstbijzijnde oplossing.

Een kind wordt verscheurd als het geen kind kan zijn door de emoties van ouders.

Dus:

Belangrijk dus, dat een kind, kind kan zijn tijdens en na de scheiding. Wil je meer lezen, binnenkort volgt deel 2 over dit onderwerp en vertelt onze ervaringsdeskundige meer over de impact van een kind dat geen kind kan zijn door de scheiding van zijn of haar ouders.

Na feestdagen een piek in aantal relatiebreuken

Kerstboom afbeeldingen, beelden en stockfoto's - iStock
Foto IStock

Net als de zomervakantie is de Kerstvakantie een periode, waarin veel relaties stoppen. Met betrekking tot relaties lijkt de Kerstvakantie daarbij als katalysator te werken in het maken van keuzes. Zit het goed, dan wordt de relatie in de vakantie beter. Loopt de relatie niet lekker, dan kan de vakantie dit onder een vergrootglas leggen, die kan leiden tot het beëindigen van de relatie. Dat merken wij als mediator elk jaar weer in de hoeveelheid toenemende kennismakingen dat eind januari begint.

Twee piekmomenten voor scheidingen

Uit een onderzoek naar de piekmomenten in echtscheidingsaanvragen, blijkt dat er twee pieken zijn namelijk de maanden januari en september. Dus net na de Kerstvakantie en na de zomervakantie. Opvallend bij de zomervakantie is dat in de zomermaanden zelf de minste echtscheidingen worden aangevraagd. Bij een meivakantie van twee weken, zien we tegenwoordig een piek in het aantal scheidingen ontstaan. Dus een langere tijd samen doorbrengen, is een katalysator in het beëindigen van relaties.

Stellen vertrekken vaak met de hoop dat een Kerstvakantie, op een skipiste in Frankrijk of Oostenrijk, de relatie een nieuwe impuls zal geven. Geen stress van het werk en alle tijd voor elkaar. Helaas pakt dit vaak toch compleet anders uit en blijkt dat de relatie op is en dus niet meer te redden is.

Kinderen en scheiden

Jaarlijks besluiten meer dan 30.000 stellen om te gaan scheiden en daarbij zijn zo’n 70.000 kinderen betrokken. Als een mediator vroegtijdig wordt betrokken bij een scheiding is de kans groter dat de scheiding in goed overleg wordt afgerond en dat er een ouderschapsplan wordt gemaakt waar beide ouders zich in kunnen vinden.

Bij een scheiding komen veel emoties vrij, door in een zo vroeg mogelijk stadium bij een mediator aan te kloppen kan voorkomen worden dat de scheiding uitloopt tot een vechtscheiding. Een vechtscheiding is voor alle partijen niet gewenst, zeker niet bij de start van een nieuw jaar. Gelukkig zijn er genoeg stellen die op tijd de weg weten te vinden, vandaar dat januari één van de twee piekmomenten is.

Praktische zaken vragen om financiële expertise

Herman Finkers zei ooit: ‘liefde is mooi maar het moet wel betaalbaar blijven’. Andersom geldt hetzelfde, als de liefde weg is moet het nog steeds betaalbaar blijven. Hier wordt niet als eerste aan gedacht maar een financieel adviseur heeft hier veel kennis over, denk hierbij aan kennis over vermogen, eigenwoningschuld, pensioen en een nieuw huwelijksvermogensrecht. Een financieel adviseur kan helpen bij het uitwerken en oplossen van financiële gevolgen die de scheiding met zich meebrengt.

Daarom dus mediation met een financieel adviseur

Goed uit elkaar gaan heeft als doel dat stellen in scheiding het oude hoofdstuk goed kunnen afsluiten, zodat ze kunnen beginnen aan hun nieuwe hoofdstuk. Alles wordt goed en eerlijk verdeeld zodat partijen los van elkaar ook echt opnieuw kunnen starten. Het uitnodigen van een expert is hierbij van belang, veel van de puzzelstukken zijn bij de financieel adviseur bekend, dit maakt het makkelijker om oplossingen te vinden en dat geeft rust en overzicht.

Mocht je dit lezen en is bij jou de keuze van uit elkaar gaan ook gemaakt? Wacht dan niet te lang en maak een afspraak met onze mediator. Wij helpen jullie graag.

Corona en jullie relatie staat onder druk, wat nu?

In coronatijd merk ik dat veel scheidingswensen maar ook de hulpvraag om de relatie goed te krijgen, uitgesteld worden. Het gevolg is dat er thuis veel spanning en stress is en dat is voor het hele gezin ongezond. Een sneer hier, een sneer daar en zelfs huisdieren trekken zich terug omdat de spanning hen te veel wordt. Hoe heftig is dat?

Goed voorbeeld zijn

Kinderen kopiëren het gedrag van hun ouders, onbewust. Zij weten niet beter: zo heb je een relatie! Dus later zullen zij dit onbewust geleerde, in de praktijk toepassen. De vraag die dan rijst, is hoe kunnen zij zelf een gelukkige relatie hebben als zij jullie voorbeeld gaan volgen? Dit kan en moet echt anders. Hulp vragen is een kracht en hoe mooi is het, dat geleerde lessen van ouders een voorbeeld zijn voor de kinderen?

Ongelukkige tijd betekent niet dat de relatie voorbij is

Dat de relatie nu niet lekker loopt, betekent echter niet dat de relatie voorbij moet zijn. Sterker nog: hoe meer woordenwisselingen er zijn, hoe groter de kans, dat jullie liefde er nog is maar dat er een gemis is in de relatie. Ik voel me niet gezien en gehoord, dat is vaak de onderliggende behoefte. En daarvoor kan ik als relatie-mediator juist handvatten aangeven. En zo’n traject duurt niet lang: in 3-5 sessies ontdekken of jullie of jullie er nog zijn? En zijn jullie er onverhoopt toch niet, dan weten jullie dat je de juiste keuze maakt om elkaar los te laten. Want rust is goud waard, in elk gezin.

Zitten jullie in een dergelijk pakket en willen jullie de negatieve sfeer doorbreken? Maak een afspraak en kom aan tafel. Hoe de toekomst eruit moet zien, zien jullie al snel. Of dat nou samen of apart is, de rust kan terugkomen.

Veel succes,

Inge Verschuur

De autoverzekering duurder na de scheiding?

Het zal je maar gebeuren,  jij bent al jaren de hoofdbestuurder van jullie auto, jij hebt al die schadevrije jaren opgebouwd, maar na je scheiding gaan deze naar je ex omdat deze als verzekeringsnemer op de polis staat. In het convenant staat niks opgenomen, dus de verzekeraar werkt nergens aan mee….. en voor jou gaat de premie voor dezelfde autoverzekering ineens met €600 per jaar omhoog. En dat geld kon je nou net niet missen, maar auto ook niet.

Kon dit anders? Vaak wel. Maak afspraken over de schadevrije jaren in het convenant. Check voor de scheiding wie de verzekeringsnemer en de hoofdbestuurder op de polis is en laat dat aanpassen als dat niet juist vermeld staat.

Gelukkig bied ik mijn klanten altijd een gesprek aan met assurantieadviseurs uit mijn netwerk. Ik zou wensen dat iedereen dat aanbod aanneemt, want dat kan hen veel geld schelen. Het aanbod doe ik altijd. Na een scheiding moet de broekriem aan dus elke euro is er 1.

Gaan jullie uit elkaar en willen jullie dat alles besproken wordt? Neem dan contact op voor een afspraak en voorkom wat Karin overkwam na haar scheiding:

https://www.ad.nl/geld/karin-schrok-zich-te-pletter-na-haar-scheiding-600-euro-extra-kwijt-aan-autoverzekering~a1d2158a/

Mediation in Coronatijd

Inmiddels leven we al zo’n tien maanden met het Coronavirus. Het virus dat zo razendsnel om zich heen greep en grijpt, dat onze regering de oproep heeft gedaan om zo veel als mogelijk thuis te werken. En dat heeft invloed op de je gemoedstoestand. We hebben allemaal een korter lontje, kunnen minder hebben van onszelf en de ander. En een conflict is dan zo ontstaan, denk aan woorden met je partner, je kind, je buren, je collega, je vrienden of familieleden. Juist nu is communicatie belangrijker dan ooit. En hoe jammer is het, als de relatie definitief kapot gemaakt wordt, terwijl vaak 1 of 2 sessies met een mediator de oplossing kunnen zijn!

Online of toch een fysieke afspraak

Door corona wil niet iedereen fysiek een afspraak. Dan is beeldbellen een oplossing en Diana is dan de mediator die jullie gesprek begeleidt. Maar het blijft uiteraard ook mogelijk om een fysieke afspraak in te plannen. Die afspraak vindt plaats op een van onze kantoren, waarbij we ons aan de richtlijnen van het RIVM houden:

  • we schudden geen handen
  • we houden 1,5 meter afstand tijdens het gesprek
  • we maken met elkaar de afspraak dat we de afspraak verplaatsen op het moment dat een van ons koortsklachten heeft en/of niest of hoest

Verspeel geen relatie

Verspeel geen enkele relatie en kom op tijd aan tafel. Wij zijn onafhankelijke procesbegeleiders en als beide partijen in gesprek willen, is er vaak de wil om er samen uit te komen.

Mediation en uit elkaar gaan

Een mediator is een onafhankelijke derde die de bemiddelaar is tussen de partijen. De rol van de mediator is beperkt tot het begeleiden van het mediation proces. Op inhoudsniveau blijven de partijen zelf de baas in het conflict en zal de bemiddelaar zich daar niet mee bemoeien. 

Bij de vraag wat doet een mediator, is het goed om te kijken welke taken de mediator op zich neemt:

  • Aanbrengen gespreksstructuur
  • Bewaken voortgang en procedure
  • Alle partijen aan het woord laten
  • Feiten, standpunten, belangen en achtergronden van de partijen in kaart (laten) brengen
  • Ruimte kweken voor wederzijds begrip
  • Oplossingsgericht handelen
  • Vaststellingsovereenkomst opstellen

Taak 1: aanbrengen gespreksstructuur

Als een conflict hoog oploopt, raakt de communicatie vaak verstoord. De mediator brengt de communicatie weer op gang, bijvoorbeeld door ruimte te scheppen voor verschillende perspectieven en door het aanbieden van andere invalshoeken, die kunnen helpen bij het vinden van een oplossing.

Taak 2: Bewaken voortgang en procedure

Een belangrijke rol van de mediator is het in de gaten houden van de voortgang van het mediation-proces. Het doel van mediation is om op een snelle en efficiënte wijze tot een oplossing te komen waar alle partijen zich in kunnen vinden. Ook let de mediator er op dat de afspraken uit de mediationovereenkomst worden nagekomen.

Taak 3: Alle partijen aan het woord laten

In een conflictsituatie komt het vaak voor dat partijen het idee hebben dat ze niet gehoord worden. De mediator zorgt ervoor dat alle partijen aan het woord komen en dat de spreektijd eerlijk wordt verdeeld.

Taak 4: Feiten, standpunten, belangen en achtergronden van de partijen in kaart (laten) brengen.

Een soepele mediation is erbij gebaat als alle relevante informatie op een overzichtelijke manier wordt geordend en besproken. Conflicterende partijen blijven vaak in hun eigen emoties en standpunten hangen; de mediator zorgt ervoor dat de aandacht in plaats daarvan wordt verschoven naar de onderliggende belangen van beide partijen. Door deze in hun context te plaatsen en aan de feiten te koppelen, wordt de ruimte zichtbaar waarbinnen het conflict kan worden opgelost. Het in kaart brengen van deze gegevens gebeurt in samenwerking met alle partijen, en is een belangrijk onderdeel van het mediation-proces.

Taak 5: Ruimte kweken voor wederzijds begrip

Als de partijen onder deskundige en neutrale begeleiding met elkaar aan tafel gaan, ontstaat er ruimte om naar de achtergrond van elkaars standpunten en emoties te luisteren. Waarom is de andere partij precies boos? Welk belang heeft de ander in deze kwestie? Hierdoor groeit het wederzijds begrip.

Taak 6: Oplossingsgericht handelen

Een andere rol van de mediator is het in kaart brengen van de verschillende opties om het conflict te beëindigen. De verschillende opties worden op vrijblijvende manier met elkaar besproken. Het doel van mediation is niet het vinden van een oplossing waar alle partijen volledig enthousiast over zijn; dat komt helaas zelden voor. Het doel is een oplossing vinden die de belangen van de verschillende partijen op aanvaardbare wijze tegemoet komt en waar beiden zich in kunnen vinden.

Taak 7: Vaststellingsovereenkomst/convenant opstellen

Als de partijen tot een bevredigende oplossing zijn gekomen wordt deze vastgelegd in een vaststellingsovereenkomst/convenant. Hierin zetten de partijen uiteen aan welke afspraken ze zich zullen gaan houden, en welke eventuele vervolgstappen ze gaan nemen. De ondertekening van de vaststellingsovereenkomst/convenant vormt de afronding van het mediation-proces.

Aanvullende werkzaamheden:

  • Als taak hoort tevens het voeren van een overdraagbaar archief per dossier.
  • Het aanvragen en declareren van toevoegingen bij de RVR.
  • Om de aansluitingen bij MfN en RVR te behouden, zal de mediator voldoen aan de punten die opgelegd worden vanuit de instellingen.
  • In geval van een scheiding, zal de mediator de stukken laten indienen via de huisadvocaat.

Samenvattend:

Wat doet een mediator is dus vooral te omschrijven met een begeleidende en bemiddelende rol op zich nemen. Zij bemoeit zich niet persoonlijk met de inhoud van het conflict. In plaats daarvan zal de mediator te allen tijde een neutrale positie innemen als bemiddelaar.